Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2020

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕ ο Ανδρέας Ξυδάκης στην παρουσίαση της συμφωνίας της ΕΠΣΗ (VIDEO)

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2020 17:19 Γράφτηκε από τον
Ο Ανδρέας Ξυδάκης Ο Ανδρέας Ξυδάκης

Του Μάνου Κασαπάκη

 

Στην συνέντευξη τύπου της ΕΠΣΗ για την χορηγική συμφωνία με την εταιρία «ΝΕΡΟ ΡΟΥΒΣ» έγιναν γνωστές κάποιες σημαντικές ειδήσεις για τον χώρο του τοπικού ποδοσφαίρου και των τοπικών πρωταθλημάτων.

Ωστόσο όταν πήρε τον λόγο ο προπονητής του Ηροδότου, Ανδρέας Ξυδάκης άπαντες συγκλονίστηκαν.

Ο ικανός τεχνικός εμφανώς συναισθηματικά φορτισμένος μίλησε για την μεγάλη μάχη που δίνει τόσο η κόρη του όσο και η οικογένεια του για αυτή την περιπέτεια υγείας που περνάει η οκτώ ετών κόρη του.

Ο Ανδεάς Ξυδάκης πραγματικά συγκλόνισε με τα λόγια ζωής που είπε, έδωσε δύναμη σε όσους αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα και μίλησε για τους αφανείς ήρωες που δίνουν καθημερινά την ζωή τους.

Αλλά καλύτερα να διαβάσετε από μόνοι σας τις 650 και πλέον λέξεις που ανέφερε ο Ανδρέας Ξυδάκης.

Πιο αναλυτικά:

«Είμαι πολύ περήφανος που υπάρχουν άνθρωποι που ευαισθητοποιούνται σε τέτοιες περιπτώσεις. Θέλω όμως να γυρίσω τον χρόνο πίσω. Θέλω να γυρίσω τον χρόνο πίσω έξι μήνες ακριβώς... σαν σήμερα. Ήταν η παραμονή των γενεθλίων της κόρης μου. Ήταν εν μέσω κορονοιού. Ήταν η μέρα που τελείωσε ο κορονοιός. Μου ζήτησε λοιπόν η κόρη μου να πάμε μια βόλτα, γιατί μπορούσαμε να βγούμε χωρίς μηνύματα. Βγήκα μια βόλτα με την κόρη μου και μου είπε μια λέξη όπου σίγουρα εσείς οι γονείς εδώ μέσα την έχετε ακούσει πολλές φορές. Μπαμπά κουράστηκα! Που θα πάει το μυαλό, κουράστηκες παιδί μου, είμαστε ήδη δυο μήνες μέσα σε ένα σπίτι, το οξυγόνο το πολύ σε πείραξε; Αυτό σκέφτηκα. Να σας πω όμως, σαν πατέρας κάτι ένιωσα κάτι με τσίμπησε μέσα μου.

Ήταν τα μάτια της, κάτι μου είπαν και πήρα λοιπόν την παιδίατρο. Η παιδίατρος δόξα τον Θεό ήταν ψαγμένη ήταν 10 χρόνια στο "ΠΑΙΔΩΝ".

Μου λέει Ανδρέα σου γράφω εξετάσεις. Μου γράφεις εξετάσεις επειδή μου είπε κουράστηκα; Την ρώτησα. Και μου λέει σου γράφω εξετάσεις επειδή θα φύγω από το ιατρείο μου στις αφήνω κάτω από το χαλί. Αυτό ήταν. Την επόμενη ημέρα πήγαμε για εξετάσεις. Οριακά την πρόλαβαν, οριακά.

Θέλω να γυρίσω τον χρόνο πίσω σε αυτό που είπε ο κύριος Ρολάκης και να πω ότι το πρώτο πράγμα που κοίταξα όταν μπήκα στο δωμάτιο μέσα ήταν το κρεβάτι. Τα μάτια μου πήγαν που θα κοιμηθεί το παιδί μου. Που θα ξαπλώσει σε ποιο στρώμα;;

Για αυτό άλλωστε το ανέφερα στον κύριο Ρολάκη αυτό. Το όνειρο μου είναι να αλλαχτεί έστω ένα. Έστω ένα παιδί να χαμογελάσει. Ένα καλό ηλεκτρικό κρεβάτι, γιατί υπάρχουν μέρες που τα παιδιά δεν μπορούν να σηκωθούν καν από το κρεβάτι για να μπορούν να πάνε να ζυγιστούν. Αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση δεν είναι ψέματα... είναι έτσι. Ούτε καν μπορούν να σηκωθούν από το κρεβάτι για να πάνε να ζυγιστούν. Ένα κρεβάτι που να έχει μια ζυγαριά.

Θα πω κάτι. Αυτή η κλινική λειτουργεί σε πρότυπα Ελβετίας, ειλικρινά σας μιλάω. Το νοσηλευτικό προσωπικό και οι γιατροί είναι δώρο Θεού. Το μόνο που θυμίζει Ελλάδα δυστυχώς είναι το κτήριο. Έχουμε δεκατρία κορίτσια εκεί που δίνουν την ζωή τους , πραγματικά δίνουν την ζωή τους. Είναι 25 χρόνια η κάθε μια. Θα ήθελα να σας δείξω κάποια στιγμή ένα video. Η κόρη μου 41 πυρετό, ένα σκαλοπάτι πριν την εντατική (την μονάδα). Η κυρία Ρούλα έρχεται στο δωμάτιο και τραγουδάει. Ξέρετε τι σημαντικό είναι για ένα παιδί οκτώ χρονών η ψυχολογία; 41 πυρετό και χαμογελούσε η κόρη μου! Αυτή η κυρία είναι 62 χρονών 63. Πείτε μου εμένα μια λέξη πως μπορώ να την χαρακτηρίσω; Μια λέξη μόνο. Την κυρία Αφροδίτη, την κυρία Μαρία, την κυρία Κατερίνα, την Κυρία Εύα, την κυρία Αγγέλα, την κυρία Χαρά... μία - μία και να με συγχωρέσουν αν ξεχνάω κάποια. Να πω για την διεύθυνση την κυρία Στειακάκη, πραγματικά δεν έχω λόγια να περιγράψω τον κύριο Γκατζιλάκη ή την κυρία Στρατηγάκη , τον κύριο Ιορδάνη τον κύριο Μανώλη... για όλους εκεί μέσα, όπου δίνουν πραγματικά την ζωή τους για αυτά τα παιδιά. Δεν εύχομαι κανέναν άνθρωπο να περάσει από εκεί μέσα. Κανέναν! Να βιώνει αυτό που βιώνουν τα παιδιά τα δικά μας.

Ούτε στιγμή όμως δεν είπα γιατί σε εμάς; Ποτέ δεν το είπα. Είπαμε κάτω το κεφάλι και πάμε και προχωράμε. Εδώ είμαι να προσπαθήσω να δώσω ένα χαμόγελο σε αυτά τα παιδιά. Ένα μικρό χαμόγελο. Τίποτα άλλο. Εύχομαι το ποδόσφαιρο εδώ στην Κρήτη γιατί τυχαίνει να είμαι προπονητής σε μια ομάδα μεγάλη στην κατηγορία στην Γ΄ Εθνική στον Ηρόδοτο, να ευαισθητοποιήσω τους προέδρους, το τοπικό να κοιτάξει προς τα εκεί. Να δώσει κάτι σε αυτά παιδιά ένα χαμόγελο. Να το αλλάξει αυτό. Να το κάνει όπως το "ΕΛΠΙΔΑ" στην Αθήνα που είναι όλα τέλεια. Αλλά εμείς έχουν κάτι "συν" εδώ στην Κρήτη. Ξέρετε τι έχουμε; Την δύναμη μας, τα παιδιά που δουλεύουν εκεί μέσα που δίνουν την ζωή τους. Την κυρία Στειακάκη και την ομάδα της!

Πραγματικά υποκλίνομαι σε αυτούς».

Δείτε το απόσματα από το 12.35 και μετα:

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Πολυμέσα

Search

Prisma Sport