Τρίτη, 07 Ιουλίου 2020

Ζομπανάκης: «Γι' αυτό αποφάσισα να απεμπλακώ από το Ρέθυμνο»

Κυριακή, 31 Μαΐου 2020 10:25 Γράφτηκε από τον
Ζομπανάκης Ζομπανάκης

Από το απόγευμα της Παρασκευής (29/05) το Ρέθυμνο γυρίζει σελίδα. Στο κρίσιμο ΔΣ της ομάδας πάρθηκε η απόφαση που αλλάζει τα δεδομένα στον τρόπο λειτουργίας των Κρητικών.

Ο ισχυρός άνδρας της ομάδας, Κωστής Ζομπανάκης, έχοντας αναλύσει όλα τα δεδομένα πήρε την απόφαση να απεμπλακεί, καθώς δεν ήταν διατεθειμένος να διαθέσει τα απαιτούμενα χρήματα και να πάρει εξ' ολοκλήρου το βάρος της προσπάθειας. Έτσι, σήμανε ένα άτυπο τέλος εποχής στην Κρήτη, με την παραδοσιακή δύναμη του νησιού να ετοιμάζεται πλέον να συμμετάσχει σε χαμηλότερη κατηγορία.

 Η απόφαση αυτή είχε ιδιαίτερη σημασία. Το Ρέθυμνο δεν θα λειτουργεί με τον τρόπο που όλοι γνωρίζαμε, με τον Ζομπανάκη να απεμπλέκεται από τα της διοίκησης της ομάδας.
 
Ο πολύπειρος παράγοντας μίλησε στο SDNA, λίγες ώρες μετά της γνωστοποίηση της απόφασης. Και εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια τους λόγους που έφτασε στην απόφαση αυτή, αναλύοντας όλα όσα οδήγησαν το πρότζεκτ να αποτύχει. Επιπλέον, επεσήμανε πως παραμένει ενεργός στο μπάσκετ, ενώ έκανε λόγο για «unfinished business».
 
Χωρίς να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό του, ο έμπειρος παράγοντας ανέλυσε τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση να απεμπλακεί από τα του Ρεθύμνου. «Το θέμα ήταν αποκλειστικά οικονομικό! Το 2015, με τον ερχομό του Βαρουφάκη, διαλύθηκε για δεύτερη φορά η ελληνική οικονομία. Δεν είναι πολιτική άποψη. Τότε το κομμάτι που λέγεται επιχειρείν στην Ελλάδα, με την παρουσία του Σαμαρά -αν και δεν είμαι φαν του- το κομμάτι αυτό επανερχόταν και οι ομάδες έβρισκαν πόρους. Εκείνη τη χρονιά μπήκαμε... μέσα 200 χιλιάδες ευρώ. Όποιος ασχολείται με τον αθλητισμό καταλαβαίνει τι εννοώ. 

Έρχεται ο Βαρουφάκης, γίνονται τα capital controls και διαλύεται το σύμπαν. Εκείνη τη χρονιά κόπηκαν όλες οι χορηγίες. Και μπήκαμε μέσα 600 χιλιάδες ευρώ. Και έτσι έβαλα από την τσέπη μου λεφτά. Δίνω και ένα ακόμα παράδειγμα. Μάζεψα όλους τους ιδιοκτήτες και τους ρωτάω "Παιδιά πόσα μπαίνετε μέσα;". Τους είπα "ΟΚ, θα μπούμε φέτος μέσα μισό εκατομμύριο". Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως ο μόνος που είχε άμεση σχέση με την πραγματικότητα ήταν ο κύριος Τσαρτσαλής του ΚΑΟΔ. Με πήρε τηλέφωνο και μου είπε "εγώ έχω μια κερδοφόρα επιχείρηση, αλλά αυτά τα λεφτά δεν τα έχω και δεν τα βάζω". Και αποσύρθηκε. Ήταν ο μόνος. Πολλοί που δεν τα είχαν τα λεφτά, έμειναν. Και εκεί άρχισαν τα προβλήματα. 

Εγώ έμεινα γιατί και είχα τα λεφτά και ήλπιζα ότι σιγά σιγά θα ανεβαίναμε. Υπήρξαν τοπικές χορηγίες και ανεβήκαμε στον τομέα των εισιτηρίων. Υπήρξε και απαξίωση του αθλήματος. Πήγαινες, εκ μέρους της Λίγκας, να βρεις λεφτά και σου έλεγαν ότι αστείο είναι αυτό. Όταν άρχισαν οι περίεργες διαιτησίες και υποψίες του match fixing, που ήταν κάτι τελείως καινούργιο, απαξιώθηκε κι άλλο το άθλημα. Εγώ σκέφτηκα ότι δεν μπορείς να πετάς ατελείωτα λεφτά. Και σε κάποια φάση είπα πως πρέπει να σταματήσω.

Όταν ήρθε ο κορωνοϊός και είδα τα νούμερα, είδα ότι έπρεπε να βάλω 1 εκατ. Προφανώς, εγώ θεωρώ ότι αξιακά, αισθητικά δεν το κάνεις.

Το δεύτερο που με... βοήθησε να πάρω την απόφαση είναι πως παντού στον κόσμο, το όνειρο μιας ομάδας είναι αλληλένδετο με το θέμα του γηπέδου. Είτε είσαι οι Λέικερς, είτε η... Φρανκφούρτη, είτε το Ρέθυμνο, αν σου αρέσει το άθλημα, το γήπεδο είναι μέρος αυτού του οράματος. Παρόλο που ξόδεψα ένα κάρο λεφτά και πολιτικό χρόνο, ο δήμος δεν το προχώρησε. Και εγώ είπα ότι αν δω πως χτίζεται ένα γήπεδο, θα γυρίσουμε. Εάν όμως δεν, δεν με ενδιαφέρει. Έχω φτάσει στο ταβάνι. Η τελευταία ευχαρίστηση ήταν πως ανακάλυψα τον Φράνκαμπ. Αλλά δεν με συντηρεί αυτό. Θέλω οράματα. Θα παίξω Ευρώπη με αυτό το γήπεδο; Δεν γίνεται.

Επίσης, θέλω να πω ότι η απόφασή μου δεν έχει καμία σχέση με την λίγκα. Είμαι πολύ περήφανος για τις αποφάσεις που πάρθηκαν και πραγματικά εύχομαι να πάνε όλα καλά με αυτές».

Το πρότζεκτ του Ρεθύμνου δεν πήγε όπως το περίμενε από την πρώτη στιγμή, όμως κάτι τέτοιο δεν τον στεναχωρεί. «Δεν με στεναχωρεί, διότι ξαναμπαίνω στο μπάσκετ όποτε θέλω. Απλώς περιμένω να δω πού και τι. Μπορεί να υπάρξει γήπεδο; Μήπως να ασχοληθώ και πάλι με τους London Towers ξανά; Είναι πολύ ρευστό το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Επειδή είμαι μέσα στο πράγμα που λέγεται ευρωπαϊκό μπάσκετ, θεωρώ ότι είναι εύκολο να ξαναμπώ. Δεν θεωρώ ότι ήταν πεταμένα λεφτά. Αλλά έχω και εγώ κάποια στάνταρ. Θέλω ένα γήπεδο!»

Η επόμενη μέρα βρίσκει το Ρέθυμνο σε μια νέα κατάσταση σε όλα τα επίπεδα. Επ αυτού, μάλιστα, ο Ζομπανάκης ξεκαθάρισε ότι «δεν υπάρχουν τα λεφτά για να μπορέσει η ομάδα να παίξει στην Α1. Αν όμως υπάρχει το όραμα του γηπέδου, τότε ναι θα ασχολούμαι. Αυτό θα ήταν πολύ καλό. Πας Β' Εθνική με Κρητικούς παίκτες, ανεβαίνεις και αυτό είναι κάτι πολύ καλό», ενώ για την κατηγορία που θα παίζει η ομάδα τη νέα σεζόν επεσήμανε πως «αυτό το έχω αφήσει στους Ρεθυμνιώτες. Οπότε, το έχω αφήσει σε αυτούς».

Κλείνοντας έκανε απολογισμό της παρουσίας του στην διοικητική ηγεσία της ομάδας της Κρήτης τονίζοντας ότι «είναι... unfinished business», για να εξηγήσει λίγο αργότερα τους λόγους για τους οποίους το πρότζεκτ απέτυχε «Είναι κάτι ευχάριστο, αλλά αποτυχημένο. Αποτυχημένο από την άποψη ότι αν πεις ότι το πρότζεκτ ήταν να δημιουργήσεις μια βιώσιμη σε μια πόλη στο κέντρο της Κρήτης, απέτυχε. 

Τώρα γιατί απέτυχε; Αν ρωτάς εμένα απέτυχε για δύο λόγους. Πρώτον λόγω δύο συμβάντων που δεν ήταν στον έλεγχό μας: η οικονομική κρίση και η... Βαρουφιάδα. Δεύτερον η αδυναμία της λίγκας και ως management και ως σύνολο. Για μένα προσωπικά, το Ρέθυμνο πήγε καλά. Αν σκεφτείς ότι τοπικά τα έσοδα έφτασαν στις 400 χιλιάδες ευρώ, μιλώντας με άλλους παράγοντες μου έλεγαν πως αυτό ήταν ένα τρελό νούμερο. Άρα, στο σύνολο της προσπάθειας να κάνω κάτι, απέτυχα. Σαν επιχειρηματίας συμβαίνουν αυτά».

 
 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)